ظهور، استمرار عاشورا

ظهور، استمرار عاشورا

به تعبيري مي‌توان گفت كه ظهور و رجعت، همه مكمّل بعثت و واقعة ولايي ـ تاريخي غدير و برنامه‌اي است كه سيّدالشّهدا‌(علیه‌السلام) اجرا فرمود. از بعضي روايات و القاب آن حضرت و از پيوستگي اين معاني و ربط اين برنامه‌ها با سيره و عمل شخص حضرت رسول اكرم(ص)، ائمة طاهرين(علیهم‌السلام) و حضرت صديقه(علیها‌السلام) آشكار مي‌شود كه آنها در عين استقلال، با هم مرتبط بوده و هدف از همه، تحقّق اغراض الهي است. «لَا يَعْلَمُ تَفَاصِيلَهَا وَعِظَمَ مَا فِيهَا مِنَ الْأَسْرَارِ إِلَّا الله وَالَّذِينَ اخْتَصَّهُمْ بِهِ».

سخن را در اين موضوعِ كثيرالمطالب و وسيع‌الابعاد آنها با روايتي به پايان مي‌رسانيم كه در آن فضل نصرت سيّدالشهدا‌(علیه‌السلام) به نصرت حضرت مهدي‌‌(علیه‌السلام) تشبيه شده است و از آن استفاده مي‌شود كه ظهور حضرت مهدي‌(علیه‌السلام) ادامة همان موقف آن امام مظلوم است.

روايت را خود حضرت امام‌حسین‌(علیه‌السلام) درضمن خطبه‌اي برحسب بعضي كتب مقاتل انشا فرموده‌اند. آن حضرت از جدّ بزرگوارشان حضرت رسول‌الله(ص) روايت فرموده است به اين لفظ:
«قَالَ‌(علیه‌السلام) وَمَنْ وَاسَانَا بِنَفْسِهِ كَانَ مَعَنَا غَداً فِي الْجِنَانِ نَجِيّاً مِنْ غَضَبِ الرَّحْمَانِ وَقَدْ قَالَ جَدِّي رَسُولُ اللهِ(ص)‌ وَلَديَ الْحُسَيْنُ يُقْتَلُ بِطِفِّ‌ كَرْبَلَا غَرِيباً وَحِيداً عَطْشَاناً فَرِيداً فَمَنْ نَصَرَهُ فَقَدْ نَصَرَنِي وَنَصَرَ وَلَدَهُ القَائِمَ»[1].[2]

[1]. سپهر، ناسخ‌التواريخ، ج2، ص160؛ بهبهانی، الدمعة‌الساكبه، ج4، ص271. «هركس با نفس خويش با ما یاری کند فردا در بهشت با ماست درحالي‌كه از خشم خداي رحمان رهایی يافته است؛ به تحقيق جدّم - رسول خدا كه صلوات خدا بر او و خاندانش باد - فرمود: فرزندم حسين در كربلا غريبانه و تنها و تشنه به شهادت مي‌رسد هركس او را ياري كند مرا و فرزندش مهدي را ياري نموده است».

[2]. پيام آیت الله صافی به مناسبت حلول محرّم‌الحرام 1428 هـ . ق.