منتظران گناهكار

آيا شخصى كه گناه كرده، مى‏تواند با امام زمان(عج) ارتباط داشته باشد؟ من خودم از امامم شاكى هستم ؛ چون وقتى ازش مى‏خواهم بيايد نجاتم دهد، نمى‏آيد يا فكر مى‏كنم به خاطر گناهانى كه مى‏كنم، محلّم نمى‏گذارد؟

ابتدا بايد دانست كه يكى از عوامل دورى انسان از امام زمان(عج) و قطع ارتباط روحى و معنوى و ناخشنودى آن حضرت، ارتكاب محرّمات الهى و گناهان است.
آن حضرت در توقيع شريف به شيخ مفيد(ره) مى‏فرمايد: «شما مكلّف هستيد كه اوامر و دستورات ما را به دوستانمان برسانيد، با اينكه ما بر اساس فرمان خداوند بزرگ و صلاح واقعى خود و شيعيانمان - تا زمانى كه حكومت بر دنيا در اختيار ستمگران است - در نقطه‏اى دور و پنهان از ديده‏ها به سر مى‏بريم ؛ ولى از تمام حوادث و ماجراهايى كه بر شما مى‏گذرد، كاملاً مطّلع هستيم و هيچ‏چيز از اخبار شما بر ما پوشيده نيست. از خطاها و گناهانى كه بندگان صالح خداوند، از آنها دورى مى‏كنند ؛ اما شما آنها را مرتكب مى‏شويد نيز با خبريم. از عهدشكنى‏ها و پشت سر گذاشتن عهد و پيمان‏ها با اطلاعيم... پس از خداوند بترسيد و تقوا پيشه كنيد و ما خاندان رسالت را مدد رسانيد... سعى كنيد اعمالتان به گونه‏اى باشد كه شما را به ما نزديك سازد و از گناهانى كه موجبات نارضايتى ما را فراهم مى‏نمايد، بترسيد و دورى كنيد...» بحارالانوار، ح 53، ص 175.
.
بر اساس اين توقيع شريف، همه شيعيان و دوستداران حضرت، توصيه به تقوا و ورع شده‏اند و اين بهترين راه دوستى و خشنودى امام زمان(عج) است ؛ همان طورى كه گناهان و معاصى، باعث نارضايتى آن حضرت و قطع پيوند و ارتباط با او است. حتّى در توقيع ديگر، علّت طولانى شدن غيبت و عدم مشاهده و ديدار آن حضرت، گناهان و انحرافات شيعيان و دوستان اهل بيت«ع» ذكر شده است: «... ما عهد مى‏كنيم با شما اى دوست مخلص (شيخ مفيد) كه در راه ما با ظالمان مجاهده مى‏كنى ؛ هر كس از برادران دينى شما - كه تقوا را سرمايه خويش قرار دهد - از فتنه‏هاى گمراه كننده و ظلمت خيز، در امان خواهد بود... آنچه كه موجب جدايى ما و دوستانمان گرديده و آنان را از ديدار ما محروم كرده است، گناهان و خطاهاى آنان و تخلّف از فرمان‏هاى خداوند است» نجم الثاقب، ص 567..
جالب آنكه در آغاز قيام جهانى حضرت مهدى(عج) ياران و اصحاب نزديك ايشان، پيمان و بيعت سختى با آن حضرت مى‏بندند و تعهّد مى‏كنند كه از گناهان و انحرافات دورى جويند و از ظلم و فسادگرى بپرهيزند. اميرمؤمنان على«ع»، در ضمن يك حديث طولانى، در وصف بيعت ياران امام زمان(عج) چنين مى‏فرمايد:
با او بيعت مى‏كنند كه هرگز:
دزدى نكنند «يبايعون على اَن يَسرَقوا»؛ ؛
زنا نكنند «ولا يَزنوا»؛ ؛
مسلمانى را دشنام ندهند «و لا يَسُبّوا مسلماً»؛ ؛
خون كسى را به ناحقّ نريزند «و لا يقتلوا مُحرماً»؛ ؛
به آبروى كسى لطمه نزنند «و لا يهتك حريماً مُحرّماً»؛ ؛
به خانه كسى هجوم نبرند «و لا يهجموا منزلاً»؛ ؛
كسى را به ناحق نزنند «و لا يضربوا احداً الاّ بالحقّ»؛ ؛
طلا، نقره، گندم و جو ذخيره نكنند «و لا يكنزوا ذهباً و لا فضّة و لا بُرّاً و لا شعيراً»؛ ؛
مال يتيم را نخورند «ولا يأكلوا مالَ اليتيم»؛ ؛
در مورد چيزى كه يقين ندارند، گواهى ندهند «و لا يشهدوا بما لا يَعلمون»؛ ؛
مسجدى را خراب نكنند «ولا يُخرِبوا مسجداً»؛ ؛
مشروب نخورند «و لا يَشربوا مسكراً»؛ ؛
حرير و خز نپوشند «و لا يلبَسوا الخزّ و لا الحرير»؛ ؛
در برابر سيم و زر سر فرود نياورند «و لا يتمنطقوا بالذّهب»؛ ؛
راه را بر كسى نبندند «و لا يقطعوا طريقاً»؛ ؛
راه را نا امن نكنند «و لا يخيفوا سبيلاً»؛ ؛
گرد همجنس بازى نگرايند «و لا يَفسقوا بغُلام»؛ ؛
خوراكى را از گندم و جو انبار نكنند «ولا يحبسوا طعاماً مِن بُرّ و لا شعير»؛ ؛
به كم قناعت كنند «و يرضَونَ بالقليلِ»؛ ؛
طرفدار پاكى باشند «و يَشَتّمونَ على الطيّب»؛ ؛
از پليدى گريزان باشند «و يكرهون النجاسةو...»؛ منتخب الاثر، ص 581، ح 4 ؛ الملاحم و الفتن، ص 53..
پس گناهان و رذايل اخلاقى، عامل مهمى در محروميت انسان از عنايات امام زمان(عج) است. با اين حال بايد دانست كه امام هر زمان، مظهر رحمت و رأفت الهى و واسطه فيض بين خالق و مخلوق است. تمام نعمت‏ها به بركت وجود امام و حجّت هر زمان به مردم مى‏رسد و تمام بلاها نيز به بركت وجود او رفع مى‏شود و با اندكى اشتباه و خطايى، اين الطاف و بركات از انسان دريغ نمى‏گردد. او مظهر رحمت الهى است و هيچ سود و منفعتى را از ديگران توقّع ندارد و جز در راه منافع آنان قدم بر نمى‏دارد. در عنايت و لطف او، هيچ بخل و كاستى راه ندارد.
آن حضرت در سخنان خيرخواهانه‏اى مى‏فرمايد: «پس بايد هر يك از شما (شيعيان‏)، كارهايى را كه موجب جلبِ محبّت مى‏گردد، انجام دهيد و بايد از كارهاى ناپسندى كه خشم و غضب ما را در پى دارد، اجتناب كنيد. پس (آگاه باشيد كه‏) مرگ آدمى ناگهان مى‏رسد كه در آن، ديگر توبه سودى نمى‏رساند و ندامت، نمى‏تواند او را از عذاب برهاند» بحارالانوار، ج 53، ص 174، ح 7..
يقين بدانيم اگر كوچك‏ترين انحرافى كه در بين شيعه ايجاد شود، قلب امام زمان را ناراحت و رنجور خواهد كرد. به همين جهت آن حجّت خداوند، شكوه خويش را از دست شيعيان جاهل و منحرف به اين صورت اظهار مى‏دارد: «به حقيقت، نادانان و كم‏خردان شيعه و كسانى كه پر و بال پشه بر دين آنها برترى دارد، ما را آزار مى‏دهند احتجاج طبرسى، ج 2، ص 474.».
در پايان توصيه مى‏شود، ارتباط خود را با خواندن دعا و انجام اعمال نيك، با امام زمان(عج) پررنگ‏تر كنيد و خود را هميشه مديون و بدهكار او بدانيد. اگر دعاها و خواسته‏ها، همراه با گريه، پشيمانى و اشك شوق باشد، احتمال استجابت آن بيشتر است ؛ پس سوز و ندبه خود را با خواندن دعاى عهد و ندبه، اعلام داريد و در عين حال استغفار و توبه را فراموش نكنيد. بهترين شفيع در بارگاه الهى براى آمرزش گناهان، امام معصوم است و دعاى او در حق شيعيانش به يقين اجابت مى‏شود براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر.ك: ناصر مكارم شيرازى، مهدى انقلابى بزرگ ؛ محمد محمدى رى شهرى، كيمياى محبّت ؛ عليرضا رجالى، يكصد پرسش و پاسخ پيرامون امام زمان(عج) و... .. (مهدويت1، رحيم كارگر، كد: 32/500027)